વૈવિધ્ય

એક ગુજરાતી બ્લોગ

પ્રાર્થ ના મે 6, 2017

Filed under: સમજવા જેવું — mysarjan @ 1:43 પી એમ(pm)
એક સુંદર  પ્રાર્થ ના
———————————
: કશેક અટકું છું…
     તો ઈશારો આપે છે કોઈ,
કશેક ભટકું છું…
     તો સાથ આપે છે કોઈ.
ઈચ્છાઓ…
     એક પછી એક,
                    વધતી રહે છે.
દર વખતે …
      ઠોકરખાધા પછી,
               હાથ આપે છે કોઈ.
આભને આંબવા…
      હાથ ઉઠાવું છું ક્યારેક,
તો આભને…
      નીચું કરી આપે છે કોઈ.,
હે ઈશ્વર…
    તું જે આપી શકે છે ,
        ક્યાં આપી શકે છે કોઈ
Advertisements
 

“Unlimited power”.એન્થની રોબીન્સનનું એક પુસ્તક

Filed under: પુસ્તક પરિચય,Uncategorized — mysarjan @ 1:34 પી એમ(pm)
power    unlimited power
એન્થની રોબીન્સનનું એક પુસ્તક છે “Unlimited power”. આ પુસ્તકમાં એણે એક ઘટનાનો ઉલ્લેખ કર્યો છે.
એક ગુનેગારને મૃત્યુદંડની સજા કરવામાં આવી. અને એની મૃત્યું માટેની તારીખ પણ નકકી કરવામાં. મનની શરિર પર થતી અસરો પર સંશોધન કરનાર એક ટીમે કોર્ટને અરજી કરીને આ ગુનેગાર પર પ્રયોગ કરવા માટેની પરવાનગી મેળવી. કોર્ટે નિષ્ણાંતોના અભિપ્રાય બાદ પરવાનગી આપી.
મૃત્યુદંડની સજા પામેલા આ ગુનેગારને એવું કહેવામાં આવ્યુ કે તને જુદી રીતે મૃત્યુદંડની સજા કરવાની છે. ફાંસી આપીને કે ઇલેક્ટ્રોનિક શોકથી નહીં પરંતું એક અત્યંત ઝેરી કોબ્રા કરડાવી ને તારુ મૃત્યુ નિપજાવવામાં આવશે. આ વાત પેલા ગુનેગારને મૃત્યુંની તારીખ સુધીમાં વારંવાર કરવામાં આવી. અને નક્કી થયેલી તારીખે એને એક રૂમમાં બેસાડવામાં આવ્યો.
તેની નજર સામે જ અત્યંત ઝેરી સાપ લાવવામાં આવ્યો જેને જોઇને જ ડર લાગે. સાપને એનાથી થોડે દુર રાખ્યો અને પછી કેદીના હાથ-પગ બાંધીને આંખ પર પણ પટ્ટી બાંધવામાં આવી. આંખ પર પટ્ટી બાંધ્યા પછી સાપને ફરીથી એક ટોપલામાં બંધ કરીને ત્યાંથી પાછો લઇ ગયા. થોડીવાર પછી ગ્લુકોઝના પાણીથી ભરેલા ઇન્જેકશનની નાની સોઇ કેદીના શરીરમાં 2-3 વાર ભોંકવામાં આવી. જ્યારે એના શરીરમાં સોઇ ભોંકાઇ ત્યારે ત્યાં હાજર જવાબદાર અધિકારીએ કહ્યુ કે ઝેરી સાપ કરડાવવાની સજા પુરી થઇ.
થોડીવારમાં એ વ્યક્તિ તરફડવા લાગી અને મૃત્યુ પામી. મૃત્યું બાદ મૃત્યુનું કારણ જાણવા માટે શરિરનું પોસ્ટ મોર્ટમ કરવામાં આવ્યું અને પોસ્ટ મોર્ટમ રીપોર્ટમાં મૃત્યુંનું કારણ શરીરમાં લોહીની સાથે ભળી ગયેલું ઝેર બતાવવામાં આવ્યું.
કેદીને આ ઝેર બહારથી તો આપેલું નહોતું તો ક્યાથી આવ્યું ? ગુનેગારની માન્યતાએ ગ્લુકોઝના પાણીને પણ ઝેર બનાવી દીધુ હતું. આપણે પણ કેટલીક આવી જ માન્યતા અને નકારાત્મકતા સાથે જીવન જીવીએ છીએ અને આપણા જીવનમાં ઝેર ઉમેરીએ છીએ. અમેરિકા ના પ્રમુખ રૂઝવેલ્ટ એવું કહેતા કે “ આપણી પરવાનગી વગર દુનિયાની કોઇ તાકાત આપણને દુખી ના કરી શકે. ” દુ:ખને આપણે જ આમંત્રણ આપીને બોલાવીએ છીએ નબળા વિચારોથી.
Be positive
Wish you well 🙂
 

અતિતની અટારીએથી

Filed under: કાવ્ય,Uncategorized — mysarjan @ 1:29 પી એમ(pm)
💞 *_અતિતની અટારીએથી અને એ પણ વળી અજંપા સાથે જ સ્તો !!_* 💔
દાદીમા બનાવતા હતા રોટલી,
પહેલી ગાયની અને કૂતરાની છેલ્લી !
રોજ સવારે એક વાછરડું ઘરના આંગણે આવતું,
ગોળનું ઢેફું ખાવા માટે !
કબુતરોને  ચણ,
           કીડીઓને લોટ !
શનિવારે હનુમાનને સરસવનું તેલ,
અમાસ, પૂનમે બ્રાહ્મણને સીધું, ફળીયાની કાળી કુતરી વિયાય ત્યારે ગોળ-ચણાનો પ્રસાદ અને કાળીને રાબ, ઓઢવા માટે કોથળો !!
બધું જ એજ ઘરમાંથી  અપાતું હતું જે ઘરમાં ભોગવિલાસના નામ પર સાચે જ કહી શકાય એવો રેડિયો કે ટેબલ પંખો પણ નો’તો !!
આજ..
સામાનથી હકડેઠઠ્ઠ ભરેલા ઘરમાં કંઇ જ નીકળતું નથી, સિવાય લડવાનો કર્કશ અવાજ અને ગાળાગાળીનો અસ્ખલિત પ્રવાહ !
મને આજે પણ યાદ છે..
મકાનો કાચા હતા પણ સંબંધો સાવ સાચા હતા…
દિવાલો જર્જરિત હતી પણ લાગણીઓ અવિરત હતી !
ખાટલામાં સાથે બેસતા હતા અને એકબીજાના દિલમાં પ્રેમથી રહેતા હતા !
સોફા અને ડબલ બૅડ શું આવી ગયો,
અંતર એકબીજા વચ્ચે વધારી ગયો !
ઘરના માથે સૂતા’તા અને વાતો અલકમલકની કરતા’તા !
ઘરના આંગણે ઝાડ હતા,
સૌના સુખ-દુ:ખ ભેળા હતા !
દરવાજા ઘરના ખુલ્લા રહેતા’તા,
રસ્તે જનારા પણ આવી બેસતા’તા !
કાગડા છત પર બોલતા’તા,
મહેમાન પણ આવતા જાતા,તા !
એક સાયકલ જ ખાલી પાસે હતી ,
તોય આખા ગામની જાણે એ જાગિરી હતી !
સંબંધો સૌ સાચવતા હતા,
રિસાતા હતા અને મનાવતા પણ હતા !
પૈસાનું ભલે છેક હતું,
પણ તેનું દુ:ખ ના એક હતું !
મકાન ભલે કાચા હતા પણ સંબધો સાવ સાચા હતા !
હવે જાણે કે બધું મેળવી લીધું છે પણ લાગે છે કે ઘણું બધું ગૂમાવી દીધું છે !!!
 

પિયર શું હોય?

Filed under: વાંચવા જેવી વાત,Uncategorized — mysarjan @ 1:21 પી એમ(pm)
Apr 30

_*”દરેક પરિવારે વાચવા જેવું અને અમલ કરવા જેવું…”*_
“મમ્મી આપિયર શું હોય?
– સામેની બર્થ પર એક નાની માંજરી આંખોવાળી ઢીંગલી પૂછી રહી એની મમ્મીને..
“બેટા.. પિયર એટલે…. મમ્મીના પપ્પાનું ઘર!” –
પોતાની લાડલીની ચોટી સરખી કરતા મમ્મીએ સરળ શબ્દોમાં જવાબ આપ્યો.
“પણ મમ્મી, નાનાજી તો ભગવાનદાદા પાસે જતા રહ્યા છે..
તો તારું પિયર ભગવાનદાદાનું ઘર એટલે કે ટેમ્પલ કેહવાય?”
– આંખો પટ-પટાવતા સંપૂર્ણ નિર્દોષતાથી એ ઢીંગલી પૂછી રહી.
“નાં બેટા, તારા મામાનું ઘર છે ને, એ પહેલા નાનાજીનું ઘર હતું – એટલે એ મમ્મીનું પિયર કહેવાય.”
– ફરી શક્ય એટલા ઓછા શબ્દોમાં મમ્મીએ જવાબ આપ્યો,
જવાબમાં જેટલા વધુ શબ્દો એટલા જ વધુ પ્રશ્નો -એ સમઝીને જ તો!
“મમ્મી, આપણે દર વેકેશનમાં મામાનાં ઘેર જઈએ ત્યારે તું કેટલી જુદી હોય.
સવારે નિરાંતે ઉઠે.
બધું કામ કરતા-કરતા મસ્ત મઝાના ગીતો ગાતી જાય,
બપોરે મામા પાસે પિક્ચરની સીડી મંગાવીને પિક્ચર જુવે,
સાંજે કામ કરતા કરતા અમને કેટલી સ્ટોરીઝ કરે.
મામાના કબાટમાંથી શોધી શોધીને બુક્સ કાઢીને રાતે જાગી જાગીને વાંચે…
મને બૌ ગમે જયારે તું આ બધું કરે.
તું એકદમ ખુશ અને બ્યુટીફૂલ લાગે મમ્મી.”
– માંડ નવ-દસ વર્ષની ટબુડી એ વાત જોઈ ગઈ જે કદાચ આપણો પુખ્ત સમાજ જોઈ કે સમઝી નથી શકતો…
“બેટા હું મામાનાં ઘેર કે દાદાના ઘેર,
બધે જ ખુશ જ હોઉં છું… ”
– દીકરીના અણધાર્યા લાગણીભીના શબ્દો મમ્મીને નિશબ્દ કરી ગયા.
“હા મમ્મી , તું આમ તો ખુશ જ હોય છે પણ…
દાદા નાં ઘેર તું ક્યાંક ખોવાઈ જાય છે.
આખો દિવસ મારા, પપ્પા કે દાદા-દાદી માટે આમ તેમ દોડ્યા જ કરે છે..
તું ખુશ હોય છે ખરી પણ એવી “જુદી ખુશ” નહિ જેવી તું મામાના ઘેર હોય છે …
એવું કેમ હોય મમ્મી?” –
નાની ઢીંગલીના સવાલનો મમ્મી પાસે કોઈ જવાબ ન હતો..
દીકરીને છાતી સરસી ચાંપીને મમ્મી હસી રહી,
પોતે ખુશ છે એ બતાવવા…
આવો …..
આપણા કુટુંબની સ્ત્રીઓ -માત્ર વેકેશનની થોડી ક્ષણો નહિ,
આખી જીન્દગી દિલથી જીવી અને માણી શકે એવા સમાજનું ઘડતર કરીએ…..
આરામ કરવા, શ્વાસ લેવા, હળવા થવા કે પછી મન ભરીને પોતાના શોખ પુરા કરવા પિયર જવાની રાહ નાં જોવી પડે એવા “ઘર” આપીએ દરેક સ્ત્રીને!
પિતા, પતિ કે પુત્રની મરજી અને અસ્તિત્વથી અલગ પોતાનું નોખું અસ્તિત્વ વિકસાવી અને જીવી શકે એવી આબોહવા અને વાતાવરણ આપીએ..
આપણા જીવનની દરેક સ્ત્રીને!
આવો – “પારકી” શબ્દને ત્યજીને – “પોતાનાપણા”-ની સલામતી,
હુંફ અને લાગણી આપીએ આપણી “માં”,
“પત્ની, બહેન અને દીકરીને..!
It’s true story..
 

– ગુજરાત દિન-

Filed under: કાવ્ય — mysarjan @ 1:16 પી એમ(pm)
આજે ૧ મે – ગુજરાત દિન-
તે અવસરે એક રચના : મેહુલ ભટ્ટ
—-<<<<<>>>>>>——-
ઉત્તરે અંબામાત છે
દક્ષીણે ગીરા પ્રપાત છે
એજ મારું ગુજરાત છે ..
ઉત્તરે અરવલ્લી પહાડ છે
પશ્ચિમે સમુદ્ર અફાટ છે
એજ મારું ગુજરાત છે …
અહીજ શબરી નું ધામ છે
અને અહીજ દેવ સોમનાથ છે
એજ મારું ગુજરાત છે ..
કાંઠે બેઠો રણછોડરાય છે
મધ્યમાં માં કાળી નો વાસ છે
એજ મારું ગુજરાત છે
જમા મસ્જીદમાં અજાન છે
અને પાલિતાણાનું ધામ છે
એજ મારું ગુજરાત છે …
ઉદ્યોગોનો ધમધમાટ છે
ગરબે ઘુમતો થનગનાટ છે
એજ મારું ગુજરાત છે …
છપ્પનભોગ સમો થાળ છે
દાઢે વળગે તેવો સ્વાદ છે
એજ મારું ગુજરાત  છે….
લોહીમાં વહેતો વેપાર છે
બાપા જલારામ શો ભાવ છે
એજ મારું ગુજરાત  છે….
આકાશે પતંગની ઉડાન છે
વિકાસ ગુજરાતની શાન છે
એજ મારું ગુજરાત  છે….
બરડોલીએ પ્રગટેલા સરદાર છે
પોરબંદરમાં ગાંધીનું ધામ છે
એજ મારું ગુજરાત  છે….😘 👏 👏
 

ધાબા પર સાંજ

Filed under: વાંચવા જેવી વાત — mysarjan @ 1:14 પી એમ(pm)
યાદ છે બરાબર, ધાબા પર સાંજથી ગાદલાંઓ પથરાઈ જતા, રાતે સૂતી વખતે કોની પથારી ઠંડી છે એની ખાતરી પથારીમાં આળોટીને કરતા.
મા પાણીની ઢોચકી મૂકવા માટે વારંવાર યાદ કરાવતી. ધાબા પર મૂકેલી એ પાણીની ઢોચકી અડધી રાતે ફ્રીઝની ગરજ સારતી.
બરફ્ગોળો ખાવા જવા માટે ખાસ કાર્યક્રમ ઘડાતો ને એક જ ગોળા પર ચાર પાંચ વાર મસાલો છંટાવીને,  જીભ કેસરી થઇ છે કે નહિ એ જોઈ કરીને પછી પાછા આવતા.
ઘરે સંચાનો આઈસ્ક્રીમ બનાવવા માટે પહેલેથી તારીખ નક્કી થતી, મોટા ભાગે તો ફોઈ આવે પછી કે પછી છોકરાંઓનું પરિણામ આવી જાય પછી બનતો આઈસ્ક્રીમ. સવારથી આસપાસ ગોઠવાઈ જતાં ને સંચો જરાક જેટલો ઉઘાડીને કેવોક આઈસ્ક્રીમ બનશે એની ગંભીરતાપૂર્વક જાહેરાત મોટેરાઓ કરતા.
ઘરે આઈસબોક્સમાં ભરેલો બરફ રાત પડતાં ખલાસ થઇ જતો ને કોકને ત્યાંથી બરફની ટ્રે મળી જાય તો કુબેરના ભંડાર મળ્યા જેટલો આનંદ થતો.
રાત પડ્યે ઢગલાબાજી ને ચારસોવીસની રમત મંડાતી, ભારોભાર જૂઠું બોલીને જીતી જવાતું પત્તાની એ રમતમાં  તે કોઈ વડીલ સૂઈ જાઓ એમ ધમકાવે ત્યારે પૂરી થતી.
સવારે કોયલના ટહુકારે ઉઠી જવાતું તો ય માથે મોઢે ઓઢીને સૂરજનાં અણિયાળા કિરણો આંખમાં ન ભોંકાય ત્યાં સુધી પથારીમાં આળોટતા રહેતા.
એફ બી આઈના સભ્યો જેટલી જ ગંભીરતાથી તપાસ કરતાં કે કોના ઘરે રાયણ પાકી છે ને કોના ઘરે શેતૂર. બપોરે ટોળી નીકળી પડતી ચોરી કરવા. ચોરીનો એ માલ ઈમાનદારીથી વહેચી લેવાતો.
આઈસપાઈસની ચાલુ રમતમાં ઘરે જઈને જમી અવાતું ને આંધળોપાટો રમતી વખતે પાટો ઉંચો કરીને જોઈ લેવાની અંચાઈ પણ કરી લેવાતી.
પેટભરીને ઝગડી લેવાતું ને તરત જ કેરીના ચિરીયાઓ પર સુલેહ પણ થઇ જતી.
ગુલમહોરના ફૂલોમાં રાજા અને રાણી ખબર હોય તો બહુ જ્ઞાન હોવાનું અભિમાન લઇ શકાતું ને ગોરસઆંબલીનો  બિયો કથ્થઈ ફોલી શકાય તો બાકી છોકરાંઓમાં આવડતના બણગા ફૂંકી શકાતાં.
રાતના ધાબા પર સપ્તર્ષિના તારાઓ તરફ મીટ માંડતા માંડતા ઠંડા પવન વચ્ચે આંખો મીંચાઈ જતી અને એક જ ઊંઘે સવાર પડી જતી.
ગરમીનાં એ દિવસોની કેટલી રાહ રહેતી બાળપણમાં !!!
આજે દિવસમાં કઈ કેટલીયે વાર કેટલી ગરમી છે એમ બબડી લઈએ છીએ ને   ગરમીને  હરાવવામાં લાગી જઈએ છીએ. મિનરલ વોટરનો ગોળો ક્યાં મળે છે એની તપાસ કરીએ છીએ. ઠંડો કેરીનો રસ ખાઈએ છીએ, ફોન બંધ કરી રૂમમાં અંધારું કરી એસી ચાલુ કરીને સૂઈ જઈએ છીએ, હિલ સ્ટેશન પર જવાના કાર્યક્રમો બનાવીએ છીએ, વોટર પાર્કમાં ભીડ જમાવીએ છીએ ને નારિયેળનું પાણી પણ ચિલ્ડ હોય એવો આગ્રહ રાખીએ છીએ.
સાલું ઠંડક તો મળે છે અત્યારે, પણ ટાઢક નથી મળતી………. ✍
 

વિચિત્ર મનુષ્ય ! એપ્રિલ 19, 2017

Filed under: ગમ્મત-ગુલાલ,Uncategorized — mysarjan @ 1:15 પી એમ(pm)
વિચિત્ર મનુષ્ય !
છેલ્લાં ત્રીસ વરસથી ઝવેરી બજારમાં ઈડરવાળા મહાશંકરમહારાજની હોટેલ ધમધોકાર ચાલતી હતી, છતાં એમણેજિંદગીમાં હિસાબનો ચોપડો રાખ્યો નહોતો.સાંજે જે ગલ્લો આવેએમાંથી બીજા દહાડે સવારે દાણાવાળા, શાકવાળા,દૂધવાળાનાહિસાબ ચૂકવી દેતા.
બાપાચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ થયેલા દીકરા મનહરે દુકાનમાંદાખલ થતાં કહ્યું,” તે તમે કેવી રીતે ધંધો ચલાવો છો ?
ચોપડા વગર તમન્ર કેટલો નફો થયો એની કેવી રીતે ખબર પડે? ” ” જો બેટા, હું દેશમાંથી મુંબઈ માત્ર પહેરેલે ધોતિએ આવ્યોહતો, આજે તારો ભાઈ ડૉક્ટર છે. તારી બહેન વકીલાત કરે છે નેતું ચર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ થયો….” ” પણ બાપા, એમાં…”
આજે આપણી પાસે મોટર છે. રહેવાનો આપણો ઓનરસિપનોફ્લેટ છે. બધી વહુઓને દાગીના છે ને હોટેલ છે.
બધાનો સરવાળો કર અને એમાંથી ધોતિયું બાદ કર.
જે આવે તે નફો ! “
મનુષ્ય … !
જ્યારે પૈસોન હોય ત્યારે ઘેર બેઠાં શાકભાજી ખાય;
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે સરસ રેસ્ટોરેન્ટ્માં જઈને શાકભાજી ખાય.
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે બાઈસિકલ ચલાવે;
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે તેવી બાઈસિકલ જીમમાં જઈનેચલાવે.
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે રોજી કમાવા પગે ચાલે;
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે ચરબી બાળવા પગે ચાલે.
વિચિત્ર મનુષ્ય !
પોતાની જાતને છેતરવામાં ક્યારેય પાછો પડતો નથી !
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે લગ્ન કરવા ઈચ્છે;
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે છૂટાછેડા લેવા ઈચ્છે.
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે પત્નીને સેક્રેટરી બનાવે;
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે સેક્રેટરીને પત્ની બનાવે.
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે પૈસાવાળાની જેમ વર્તે;
જ્યારે પૈસો હોય, ત્યારે ગરીબ હોવાનો દેખાવ કરે.
વિચિત્ર મનુષ્ય !
ક્યારેય સાદું સત્ય નહીં બોલે !
કહેશે કે શેરબજાર ખરાબ છે, પણ તોય સટ્ટો ચાલુ રાખે.
કહેશે કે પૈસો અનિષ્ટ છે, પણ ધનપ્રાપ્તિમાં રચ્યો રહે,
હેશે કે ઊચ્ચ પદવીમાં એક્લતા છે, પણ તેની અપેક્ષા છોડેનહીં.
કહેશે કે જુગાર અને દારુ ખરાબ છે, પણ તેમાં અટવાયલો રહે.
વિચિત્ર મનુષ્ય !
જે કહે તે માને નહીં અને જે માનતો હોય તે કહે નહીં..!!